|
W grudniu
1997 roku Konwencja Narodów Zjednoczonych (Konferencja Stron) przyjęła
Protokół z Kioto, który jest wiążącym porozumieniem międzynarodowy,
nakładającym na państwa wysoko rozwinięte obowiązek redukcji całkowitej
emisji sześciu gazów cieplarnianych: (CO2), (CH4), (N2O),
(HFC), (PFC), (SF6) o przynajmniej 5% w latach 2008 - 2012.
Warunkiem wejścia Protokołu w życie było ratyfikowanie go przez 55
najbardziej uprzemysłowionych krajów świata mających przynajmniej 55% udział
w światowej emisji gazów cieplarnianych. Polska ratyfikowała protokół w
grudniu 2002 roku, natomiast Stany Zjednoczone wycofały się z podjętych
wcześniej zobowiązań. Kluczowe znaczenie miała decyzja Rosji, która
podpisała dokument 5 listopada. Zgodnie z procedurą protokół wszedł w życie
16 lutego 2005 roku.
Protokół wprowadził kilka mechanizmów redukcji emisji. Należą do nich:
1. Mechanizm Wspólnych Działań- polegający na inwestowaniu przez kraje
wysokorozwinięte w krajach o niższych kosztach redukcji emisji. Za uzyskaną
redukcję kraje otrzymują Jednostki Emisji Unikniętej (ERU).
2. Mechanizm Czystego Rozwoju- mający zachęcić do finansowania projektów w
krajach rozwijających się, na które nie został nałożony limit emisji. Kraj
inwestujący otrzymuje Certyfikat Redukcji Emisji ( CER)
3. Mechanizm Handlu Emisjami
4. Mechanizm Aktywacji Absorpcji CO2 przez Rośliny
W związku z ratyfikacja i wejściem w życie Protokołu, Polskie Zakłady
Energetyczne zobligowane są do zakupu energii wyprodukowanej ze źródeł
odnawialnych, w tym energii wiatru. W ostatnich miesiącach popyt na
elektrownie wiatrowe znacznie wzrósł, co daje się odczuć na rynku również
przez wzrost ich cen.
|
 |